Caesars kamp in Griekenland
Misschien kunnen we ons terugtrekken naar de kust, tot aan de winter.
Als we oostwaarts trekken, kunnen ze ons hier de pas afsnijden.
Dat gaat niet.
Klaar.
Kaarten hertekenen zichzelf niet, als u daarop wacht.
Hij heeft gelijk. We moeten hier tegen ze vechten.
En ze verslaan.
We zullen ze verpletteren. Zonder twijfel.
Eten voor de wormen. De hele kliek.
Eten voor de wormen.
Geen bloedbad deze keer.
Wacht even en Pompeius kan u scheren.
Torquatus moet iets krijgen. Een pretorschap?
Dan moeten we Varro hetzelfde geven, of we krijgen problemen.
En Labienus dan? - Macedonië?
Bithynië. Macedonië voor Libo.
Pruimen voor jouw mensen en pap voor de rest.
Macedonië en Bithynië kunnen we nog niet vergeven.
Die konijnen zijn nog niet gevangen. - Maar ons konijn kan geen kant op.
Hij heeft bijna 2000 man verloren.
We mogen wel zeggen dat dat konijn klaar is voor de pot.
Waarom zo somber, Brutus? - Kijk ik zo?
Vergeef me. Caesars nederlaag is een goede zaak.
We kunnen geen tiran dulden, maar ik voel geen vreugde.
Hij was als een vader voor me.
Ik leef met je mee.
Wanneer slaan we toe? - Is al gebeurd.
Hij is nog niet dood. Wanneer geven we hem de doodsteek?
Die komt er niet. Als we hem nog een maand insluiten...
zal de rest van zijn leger uiteenvallen. Moeiteloos.
Is dat eerbaar? Caesar heeft ons uit Rome en Italië verdreven...
onze vrienden omgebracht, onze republiek verkracht.
We zouden in zijn bloed moeten lopen.
Maar jij wilt dat de honger ons werk doet.
We moeten Caesar aanvallen en hem doden onder Mars z'n ogen.
Het zal meer indruk maken als we winnen door geweld.
Pompeius Magnus verplettert z'n vijanden alsof het insecten zijn.
Met minder zal het volk geen genoegen nemen.
Nieuws uit Griekenland.
Marcus Antonius is veilig, maar de vloot...
die Caesar te hulp moest komen, is grotendeels vergaan.
Caesar is omsingeld en hij is sterk in de minderheid.
Het leger van de senaat onder leiding van Pompeius...
verwacht binnenkort een beslissende overwinning.
Daar ben je. - Hier ben ik.
Ik vraag Timon om bescherming en hij stuurt me een troep sukkels.
Caesar is zo goed als dood en er is niemand om ons te beschermen.
Je moet naar Servilia gaan en haar om een paar mannen vragen.
Waarom? - Om ons huis te bewaken.
Waarom moet ik gaan?
Ik kan niet bij Servilia gaan bedelen.
Ik ga niet in jouw plaats bedelen. - Ze zal niet weigeren.
Waarom zou ze? Na die mooie geschenken.
Wat heeft ze gezegd? - Niets.
Niets. - Jawel.
Nee, ze heeft niets gezegd.
Je bent erg arrogant.
Denk je dat je haar vriendschap kunt kopen met slaven?
Ik ga liever niet. - Je gaat liever niet.
Word je liever verkracht in een brandend huis?
Het kan me niet schelen.
Als Caesar wint, loop je te zingen. Als hij verliest, moet ik gaan bedelen.
Ik wil dat deze ellendige oorlog voorbij is.
Hij is voorbij. Daarom moet je naar Servilia. Het is vervelend...
maar er zit niets anders op.
Lyde?
Heel mooi.
Niet doen.
Ik ben blij je te zien. Ik maakte me zorgen.
Niet nodig.
Het gaat goed met mij, maar duidelijk niet zo goed als met jou.
Heb je geld nodig?
Ik kan je wat geld geven. - Dat zal best.
Je man heeft op het juiste paard gewed.
Fortuna houdt van je.
Ik weet niet of Vorenus nog leeft of niet.
Het spijt me.
Het spijt me. Ik wilde zo niet doen.
Ik ben het zo moe.
Niobe, ik ben het moe om kwaad te zijn.
Ik ben het moe om jou te haten.
Ik heb niemand anders.
Het spijt me.
Wil je wat honingwater?
Verloren moeite.
We komen toch om van de dorst.
We kunnen hun bloed drinken. - Zeg dat nog eens.
Al die dode mannen. We kunnen hun bloed drinken.
Te zout. Je zou alleen maar meer dorst krijgen.
Bovendien is het al bedorven.
Het maakt niet uit. Het komt wel goed.
We gaan hier sterven.
Wat schrijf je?
Een boodschap voor Niobe.
Goed idee.
Doe Eirene de groeten als je toch bezig bent.
Als ik nog ruimte over heb.
Wat zie je er prachtig uit.
Ik wil er niet uitzien als een bedelaar. - Ik vind het best.
Maar je zult Servilia eraan herinneren hoe oud ze is.
Ik ben blij dat je er zo mooi uitziet. Je speelt maar al te graag de slons.
Maakt je moeder het goed? - Ja.
En jouw zoon? - Ook.
M'n moeder laat vragen of je iets voor ons wilt doen.
Ze is bang voor de gevolgen van de laatste slag in Griekenland.
Begrijpelijk. Ze heeft wat te veel genoten van haar opgang.
Ze vraagt of je haar een paar mannen wilt lenen om het huis te beschermen.
Natuurlijk.
Eleni, stuur Ajax en drie, vier anderen naar haar toe.
Dank je.
Heel aardig van je.
Ik heb tegen m'n moeder gezegd...
Ze krijgt wat ze nodig heeft.
Vergeef me. Je bent zo goed voor ons. Wij verdienen dat niet.
Niet huilen.
Ik zie er vast vreselijk uit.
Niet echt.
Je ziet er beeldig uit.
Ik kan maar beter gaan.
Nu al?
M'n moeder maakt zich vast zorgen.
Als je vindt dat je moet gaan...
Octavia...
Dank je.
Stuur bericht naar Rome.
Meld ze...
dat de beslissende slag vandaag begint.
De legioenen van Pompeius staan opgesteld.
Heb je het salueren verleerd? - Nee, generaal.
Gracchus, blaas verzamelen.
Laat Zeno m'n paard zadelen.
Binden we de strijd aan? - Jazeker. Waarom niet?
Hij heeft drie keer zoveel voetvolk en vijf keer zoveel ruiters als wij.
Onze mannen zijn bang, moe en wanhopig.
Dat voordeel moeten we benutten. - Is dat ironisch bedoeld?
Wij moeten winnen of sterven.
Pompeius' mannen hebben andere mogelijkheden.
Vaarwel, Posca.
Stuur bericht naar Rome. Meld ze dat Caesar gewonnen heeft.
Generaal, Caesars mannen komen eraan.
Ik heb in m'n hand gesneden.
We moeten weg. Ze zullen u grijpen.
Het is niet diep, maar het doet pijn.
Ze zullen u ombrengen.
Het is van geen belang meer.
Ons leger is verpletterd. Wat nu?
We zullen ongetwijfeld nog doorvechten. En winnen.
Maar nu moeten we ons in veiligheid zien te brengen.
We moeten elders soldaten ronselen. - Waar dan wel?
We moeten de steden in Afrika achter ons krijgen.
De continenten raken snel op. - En het geld.
We hebben Griekenland uitgezogen en alles opgemaakt.
Waarmee kopen we Afrika? Met schelpen?
De senaat hoeft niets te kopen. - We zijn oude mannen.
We zijn nog niet dood. De republiek leeft zolang wij leven.
Jullie mogen verder vechten...
maar ik ga me overgeven aan Caesar.
Heb je dan geen eergevoel meer? - Een beetje nog, hoop ik.
Maar niet zoveel als jij.
Caesar zal je ombrengen. - Best mogelijk.
Ik ben niet bang om te sterven.
Ik ben moe.
Ik wil naar huis.
Ja, ik ook.
Brutus, zonder jou is de republiek... - Hou op over de republiek.
Als ik geweten had wat voor ellendig gezelschap jullie waren...
als ik geweten had wat voor oude dwaas Pompeius is...
was ik nooit uit Rome weggegaan.
Vergeef me m'n woede.
Ik ben mezelf niet.
Zit er maar niet over in. Ik verdien je teleurstelling.
We gaan naar Amphipoli. Daar heb ik mannen en geld.
En vandaar naar Egypte. De kinderen van Ptolemaeus zijn vrienden van me.
Misschien...
Misschien kunnen we beter niet samen reizen.
Misschien heb je gelijk.
Dat is beter.
Ongetwijfeld.
Ik begrijp het niet.
Ik ben niet voorbestemd om zo te sterven.
Je bent verkeerd ingelicht. - Het lijkt oneerlijk.
Maar ik zal blij zijn om m'n moeder weer te zien.
Zouden ze een systeem hebben om mensen te zoeken?
In het hiernamaals. Hoe vind je daar iemand?
Er moeten daar miljoenen mensen zijn.
Ze herkent me vast niet.
Ik was nog een kind toen ze stierf.
Ze schrikt zich vast een bult.
Zo'n grote bruut die haar een knuffel geeft.
Moet je dat zien. - Wat dan?
Dat lijk.
Zie je hoe hoog het op het water drijft? De plutonische ether blaast het op.
Nou, en?
Heb je zeewater gedronken?
Eet, echtgenoot.
Een beetje zout. - Welnee, het is lekker, hè?
Heerlijk, mama.
Bona Dea, moet je jullie gezicht zien.
Gekkerds.
Wakker worden, onze mensen gaan weg.
Niet bang zijn, lievelingen. Dit is een avontuur.
De eerste die de zee ziet en roept, krijgt een perzik.
Jij, hoe heet je ook weer?
Hoe ver is het naar Amphipoli? - Niet ver.
We gaan verder zoals gepland.
En je mag onderweg m'n identiteit niet onthullen.
En als ze ernaar vragen?
Mella.
Aeneas Mella. - Tot uw orders, kapitein.
En wie betaalt er? - Betalen?
Je bent al betaald. - Niet om u te beschermen.
Ik heb veel mannen, voorraden en geld in Amphipoli.
Je zult daar betaald worden. - U hebt geen geld bij u?
Ik duld je onbeschoftheid niet. - Ik vraag het maar, kapitein.
We gaan.
Je maakt me gek met je gemompel.
Wat is er, dat je de goden zo lastigvalt?
Niets. - Hou daar dan mee op.
Servilia vraagt of je morgen met haar wilt weven.
Dat gaat niet. - Ik heb al ja gezegd.
Ik weet dat ze saai is. Weven, zeg nou zelf.
Maar voorlopig moeten we het haar naar de zin maken.
Maar...
De zee, de zee.
Jullie krijgen allebei een perzik.
Kijk mama, dode mensen.
Lekker, hè?
Waar kom je vandaan? - Brindisi.
Romeinen?
Ik ken jou.
Waar ken ik je van?
Ik heb je nooit eerder gezien. - Ik ken je ergens van.
Geef ze water en brood. - Moeten we ze achterlaten?
Ze zijn zo zwak. - Ik heb geen tijd te verliezen.
Het wordt zo donker.
We kamperen hier. - Ik sta erop dat we verder gaan.
Rustig, oude man. We komen er wel.
Rust maar wat, jongens. Eet, drink, kom weer op krachten.
We worden goede vrienden.
Hé, willen jullie m'n pik in je reet of ga je vuur maken?
Ik zei toch dat het goed zou komen?
Voor sommigen is het nooit goed.
Houden we hier halt?
Waarom zo vroeg? - Het is beter zo. Het wordt zo donker.
Wie zijn dat? - Hoe zou ik dat weten?
Neem me niet kwalijk.
Ik...
Het komt wel goed, dat verzeker ik je.
Het komt wel goed.
Pompeius Magnus. Die man lijkt sprekend op Pompeius.
Daarom dacht ik dat ik 'm kende. - Niet wijzen.
Nee toch? - Niet te geloven, hè?
Z'n vrouw en kinderen ook.
Caesar zal ons overstelpen met goud. Dank u.
Vervloekt.
Wat gaan we doen?
Ik weet het nog niet.
Fijn dat je gekomen bent.
Moeder stond erop.
Ze zei dat je samen met mij wilt weven.
Het spijt me dat je de vorige keer overstuur was.
Het is niet belangrijk.
Ben je dol op weven?
Ik ook.
Hoe is het met je broer? Is hij nog altijd in Mediolanum?
Mooie stad, zeggen ze. Gezonde lucht.
Domina... - Wat is er, Eleni?
Wat is er? - Nieuws uit Griekenland.
Caesar heeft gewonnen.
Het leger van Pompeius is volledig vernietigd.
En m'n zoon?
Geen nieuws.
Niet huilen.
Halt, in de naam van Rome.
Hij noemt zichzelf nu Rome. Schaamteloos.
Wie zijn jullie en wat willen jullie? - Wij zijn Rome.
Wat ervan overblijft.
We komen ons overgeven aan je leider.
Brutus, Cicero...
wat ben ik blij jullie te zien.
Ik dacht dat jullie dood waren.
Heer, ik kom hier met opgeheven hoofd...
zonder verzoek om genade...
om m'n wapens en paarden te overhandigen...
Van overgave is geen sprake.
We hebben ruziegemaakt en zijn nu weer vrienden.
Dat is heel ruimhartig van u...
en eigen aan uw mannelijke aard, maar ik...
M'n arme jongen. - Het spijt me.
Het spijt me heel erg. - Welnee.
Het spijt mij.
Je stond voor een dilemma. Je hebt alleen gedaan wat je eerbaar vond.
Dat weet ik zeker.
Daar kus ik je voor.
Dank je. Ik zal dit niet vergeten.
Zoals ik zei, een ruimhartig... - En Pompeius? Zeg dat hij nog leeft.
Hij leeft nog. - De goden zij dank. Waar is hij?
Hij...
Hij is niet van plan zich over te geven.
Dat is waanzin.
Waar kan hij heen?
Is Scipio bij hem? Cato?
Zij zijn naar Afrika gevlucht.
Waar ben ik mee bezig?
Al die vragen en jullie hebben vast flinke honger en dorst. Kom.
Nee, ik...
Ik zou liever... - Ik sta erop.
Kom.
Met deze hand heb ik me verdedigd...
en met m'n vuist heb ik hem klap na klap na klap verkocht.
Zijn vader, koning Ptolemaeus Auletes XII, was een goede vriend van mij.
Hij zei me dat ik altijd welkom zou zijn in Egypte.
Op een keer was ik samen met de koning aan het jagen.
We jaagden op leeuwen.
Maar de koning was een slechte boogschutter.
En we konden niet zien of de leeuw gewond of dood was.
Hoe gaat het nu, vrienden? Voelen jullie je beter? Sterk?
Sterk genoeg.
Vertel 's, hoe heet die Romein?
Hij heet...
Aeneas Mella.
Aeneas Mella? - Dat zei hij.
Wat weet je van Caesar en Pompeius?
Ze hebben gevochten.
En?
Je weet wie er gewonnen heeft. - Vertel het ons.
Ik wou jullie toch laten meedoen.
Jullie zijn slimme kerels. Jullie kunnen goed vechten.
Mijn jongens en ik kunnen zijn mensen niet alleen aan.
Maar wij en jullie samen, geen probleem.
We delen de buit. - Geen slecht idee.
Z'n vrouw en kinderen voor jullie, de slaven voor mij.
Ga weg en praat hier nooit meer over.
Je denkt dat je me niet nodig hebt.
Dat je de buit voor jezelf kunt houden. Vergeet het.
Waag het niet. - M'n rug op.
Ik heb jullie het leven gered. Ik kan het zo weer afnemen.
Als ik uitgesproken ben...
draai je je om en ren je. Daarheen. - Wat dacht je van hierheen?
Stop niet onderweg en treuzel niet of ik vermoord je.
Wat heeft hij?
Ik ben uitgesproken.
Een beetje overdreven.
Het was een eerlijk voorstel.
Wat heeft dit te betekenen? Die man werkte voor mij.
Hij wilde u overvallen. Hij wilde dat we meededen.
Je weigerde en stak hem dood ter wille van mij. Hoe heet je, vriend?
Lucius Vorenus, prefect in het 13e legioen van Gaius Julius Caesar.
Titus Pullo, legionair in het 13e. - Salve, Lucius Vorenus.
Ik ben...
Aeneas Mella uit Pergamon.
Aeneas Mella.
U staat nu onder mijn hoede.
Ik begrijp het niet. - U bent een gevangene van het 13e.
Ik ben een koopman. - We weten wie u bent, generaal.
Jullie zijn nu van mij. Begrepen? Jij en jij, begraaf hem.
De rest van jullie: Laat 'm niet gaan. - Lucius Vorenus...
Ik wil je onder vier ogen spreken.
Blijf hier.
Ik zeg niet dat ik ben wie je denkt dat ik ben...
maar ik heb een tijd in 't leger gediend. Misschien ken je me daarvan.
Misschien kom ik je daardoor bekend voor.
Ik herinner me dat het 13e bij Alesia heeft gevochten.
Inderdaad. - Die slag had ik willen zien.
Vijfentwintig mijl vestingwerken. - Dertig.
Dertig? En hoeveel man? - Zestigduizend.
Tegen bijna dubbel zo veel Galliërs?
Op z'n minst.
De beste mannen van alle stammen in Gallië.
Caesar kan vechten, dat moet ik hem nageven.
Ik weet nog...
Toen hij niet veel ouder was dan jij, stuurde ik hem naar...
Waar was het ook weer?
Maakt niet uit.
Het is lang geleden.
Mag ik vragen hoe u in deze situatie terecht bent gekomen?
Pompeius z'n leger was veel sterker dan dat van Caesar.
Inderdaad.
Inderdaad. Verliezen leek onmogelijk.
Dat is altijd een slecht teken.
Het slagveld lag op een vlakte...
bij een rivier, aan de voet van een paar lage heuvels.
Zo, zie je?
De legers raakten hier slaags. Mijn mannen hielden goed stand.
Dus stuurde ik m'n ruiters op z'n rechterflank af...
wat volkomen volgens de regels is. - Inderdaad.
Maar de lafaards werden teruggeslagen...
door één enkele cohorte reserves en ze vluchtten.
Tweehonderd ruiters reden op m'n linkerflank in.
Ze rolden m'n linie op als een tapijt.
M'n hele leger sloeg op de vlucht.
En hier sta ik nu.
Op die manier werd Pompeius Magnus verslagen.
Zo is de republiek gestorven.
Welterusten, generaal. - Wacht.
Ik ga geen...
Ik ga geen genade vragen voor mezelf...
maar ik smeek je...
Denk aan het lot...
dat m'n vrouw en kinderen wacht.
Laat me ze naar Egypte brengen. Daar zijn ze veilig...
bij vrienden.
Denk aan hen.
Slaap verder.
Onverstandig en onvriendschappelijk is het.
Onverstandig en onvriendschappelijk. En waarom?
We hadden hem.
Paarden. Wat kunnen mij paarden of goud schelen?
Caesar zou ons boerderijen hebben gegeven en akkers...
en grote kuddes slaven en vee.
Pompeius is geen slaaf die je voor geld verkoopt.
Ik zie niet in waarom niet. - Er is veel wat jij niet ziet.
Jij ook niet.
Alleen jullie en twaalf anderen hebben die storm overleefd.
Van de vijfduizend.
Jullie worden in leven gehouden voor iets belangrijks.
U moet weten...
Hij heeft interessant nieuws. - O ja?
We zagen Gnaeus Pompeius Maximus met z'n gezin en bedienden.
Waar? - Nabij Amphipoli.
Op muilezels. - Muilezels. Kostelijk.
Hij wil de boot nemen naar Egypte. - Met z'n gezin en bedienden?
Geen soldaten? - Hij heeft niet één man meer.
De stakker.
Waarom heb je hem niet ingerekend? - Nu komt het.
Ik dacht dat het verkeerd zou zijn.
Leg uit.
Z'n handen beefden.
Z'n ogen waren vochtig. Het is een gebroken man.
Ik vond het onnodig om hem in te rekenen.
Legionair Pullo wist niet van m'n besluit.
Je vond het onnodig?
Al is Pompeius een gebroken man, hij blijft gevaarlijk. Besef je dat niet?
Als hij nog in leven is, zullen onze vijanden zich rond hem scharen.
Zolang hij op een paard kan, is hij gevaarlijk.
Maar je vond het onnodig om hem in te rekenen?
Sinds wanneer ga jij daarover?
Ik weet dat ik m'n plicht niet heb gedaan en ik vraag om vergeving.
Hij vraagt om vergeving.
Ik zou je moeten laten kruisigen.
Denk er in de toekomst aan dat ik alleen genade verleen.
Is dat duidelijk? - Ja, generaal.
Ingerukt.
Vergeef me dat ik het zeg, maar je bent veel te mild.
Hij heeft Pompeius laten gaan en je laat hem leven?
Je moet hem tot voorbeeld stellen. - Iedere andere man, zeker.
Maar die twee...
Ze hebben m'n standaard gevonden, een schipbreuk overleefd...
en Pompeius gevonden op een strand.
Ze worden beschermd door machtige goden.
En ik breng niemand om die dat soort vrienden heeft.
Posca, zeg tegen Fulvio dat hij het kamp moet opbreken.
We gaan naar Egypte.
Generaal Pompeius, kent u me nog? Lucius Septimius.
Gewezen centurio. Ik heb onder u gediend in Spanje.
Vierde legioen, derde cohorte. - Lucius Septimius, natuurlijk.
Wat doe je hier? - Ik werk voor de Egyptenaren.
Ik weet het, het is het 4e niet, maar een man moet z'n zout verdienen.
Wat moet dat voorstellen? Geen echt warme ontvangst.
U weet hoe de Egyptenaren zijn. Raar volk.
Inderdaad. Kom op dan, vriend.
Het spijt me, generaal.